Er moet steeds worden afgewogen of een bepaalde behandeling nog zinvol is, in functie van de levenskwaliteit van de patiënt.
Bij een zorgvuldige symptoombestrijding zijn een aantal algemene principes van belang: evaluatie van de patiënt, organisatie en communicatie en behandelingsprincipes.
Veel voorkomende symptomen:
Angst
Anorexie en cachexie
Asthenie
Constipatie
Darmobstructie
Delirium
Dementie
Depressie
Diarree
Dyspneu
Hik
Hoest
Huidproblemen
Mondzorg
Nausea en braken
Urinaire symptomen
Palliatieve en intermittente sedatie:
Opdrijven pijnstilling en palliatieve sedatie
Aandacht voor culturele verschillen
- Informeer naar het gebruik van alternatieve middelen en let op mogelijke interacties met reguliere middelen.
- Wees voorzichtig met haldol of andere psychotrope medicatie. Dit geldt m.n. bij patiënten (met voorouders) uit West-Afrika i.v.m. verhoogde gevoeligheid voor bijwerkingen als gevolg van lage enzymactiviteit cytochroom P450.
Etnische verschillen en farmacotherapie - Sommige symptomen (denk maar aan constipatie of incontinentie) zijn voor veel mensen moeilijk te bespreken onderwerpen. Door te veralgemenen maak je het onderwerp minder persoonlijk en help je de patiënt sowieso verder.
Zeg bijvoorbeeld: “Bij jouw ziekte zou het kunnen gebeuren dat je soms wat urine verliest. Ik zal als voorzorg wat materiaal achterlaten.” - Ook symptomen zoals braken, delier of depressie kunnen schaamtevolle onderwerpen zijn. Help de patiënt door zelf zoveel mogelijk schaamtevolle zaken open te benoemen.
- Ga na wat de opvattingen van de patiënt zijn, geef aan die te respecteren en bespreek wat mogelijke consequenties hiervan zijn in de behandeling.
Om passende ondersteuning te bieden aan mensen met diverse achtergronden is respectvol en open bevragen steeds een goed idee.
Benader ieder persoon als een individu en niet als een vertegenwoordiger van een cultuur of religie.